امروز  دوشنبه 16 شهريور 1389   جستجو:

 
 
   
   
 

 

 
 
درباره ما

 

  قرآن و عترت
    حکمتی از قرآن
 
 
    احادیث و روایات
 
 
   
  معارف مهدویت
    آخرین دوران
 
 
    امام شناسی
 
 
    وظایف ما در عصر غیبت
 
 
    جهان پس از ظهور
 
 
    مهربانی حضرت
 
 
   
  سخن بزرگان
    سخنرانی‌های برگزیده
 
 
    سخنان کوتاه
 
 
   
  دل گویه ها
    وقتی او بیاید
 
 
    درد فراق
 
 
    شعر انتظار
 
 
   
  عطر حضور
    توصیه های حضرت
 
 
    تشرفات
 
 
   
  بانک پرسش و پاسخ
  نگار خانه
   
  مجموعه مباحث مهدویت
    مقالات
 
 
    برگزیده سایتها
 
 
    رسانه ها و مطبوعات
 
 
    کتب مهدویت
 
 
 
 
 
 

تماس با ما

  نام :

 

  ايميل :

 

  ارتباط با :

 

 
 
 

 

  ورود اعضا

  نام  کاربری :

  کلمه عبور :

ثبت  نام

 
 
 
 

 

 

 
  جستجو در سوالات:

 

 
 

 

 

 

     
 
   
   فرق بين تفسير و تاويل قرآن چيست؟  
  تفسير از قبيل معاني الفاظ است؛ ولي تاويل اينگونه نيست. توضيح اينكه : تفسير عبارت است از بيان معاني الفاظ و آيات قرآن و پرده برداشتن از مقاصد و دلايل آنها؛ ولي تاويل در اصطلاح قرآن به معناي «دلايل خلاف ظاهر» (چنانكه معروف است) نيست. بلكه تاويل هرچيز همان حقايقي است كه منشاء و سرچشمه آن چيز است به گونه اي كه به نحوي تحقق دهند، و حاكي از آن، و به نحوي آن را در بر دارد و به وقوع پیوستن آن آیه را در برمی دارد مثلا در قضيه حضرت يوسف (ع) وقتي كه پدر و مادر و برادران آن حضرت در مقابل او به سجده افتادند فرمود: «هذا تاويل رويايي من قبل، قد جعلنا ربي حقا» يوسف:100. «اين است تاويل خواب پيشين من، كه پروردگارم حقيقتا آن را راست گردانيد.» حضرت یوسف(ع) به خاک افتادن والدین و یازده برادر خود را که حقیقتی خارجی داشت در خواب به صورت سجده يازده ستاره، آفتاب و ماه ديده بود، كه حكايت از سجده آنان در برابر وي مي كرد، و سجده آنان تاويل روياي حضرت يوسف (ع) بوده است؛ بنابراين، روياي حضرت يوسف (ع) لفظ نبود تا معناي خلاف ظاهر داشته باشد و گفته شود: تاويل از قبيل معناي خلاف ظاهر لفظ است. و اساسا رويا و خواب ديدن از قبيل الفاظ نيست تا معناي ظاهر و يا خلاف ظاهر داشته باشد؛ بلكه تاويل خواب، حقيقتي است خارجي و عيني (به خاك افتادن والدين و برادران) كه در خواب به صورت واقعيت مخصوص ديده مي شود. در قصه حضرت موسي و خضر عليه السلام نيز پس از آن كه حضرت خضر (ع) كشتي را سوراخ نمود و پسر را كشت و ديوار را تعمير كرد و حضرت موسي (ع) اعتراض نمود، حضرت خضر (ع) حقيقت مطلب و غرض اصلي كارهايي را كه انجام داده بود بيان نمود و تاويل آنها را بازگو كرد و فرمود: «ساُنبك بتاويل مالم تستطيع عليه صبرا» كهف: 78 - به زودي تو را از تاويل آنچه كه نتوانستي بر آن صبر كني آگاه خواهم ساخت و يا فرمود: «ذلك تاويل مالم تستطيع عليه صبرا» - اين بود تاويل آنچه كه نتوانستي بر آن شكيبايي ورزي. پر واضح است كه در اين داستان حقيقت و منظور واقعي فعل، كه به منزله روح آن فعل است و به صورت فعل ظهور كرده است «تاويل» ناميده شده است. و از قبيل معناي خلاف ظاهر نيست. بر اين پايه، تاويل در قرآن به معناي حقايق و واقعيات خارجي است كه رويا، يا فعل و واقعه خارجي از آن حكايت مي كند، و يا حامل آن است، نه از قبيل معنايي كه لفظي داشته باشد و از قبيل معناي خلاف ظاهر باشد، چنانكه معروف است و اكثرا به اشتباه چنين پنداشته اند.  
 
 
     
 

Hosted and Designed by SPRCo.Ltd